Close

Slider Title

Short Excerpt

See More

Projecten

Hieronder volgt een selectie van enkele recent uitgevoerde bouwhistorische projecten. Kies voor een uitgebreid overzicht van uitgevoerde bouwhistorische projecten en andere uitgevoerde werkzaamheden één van de onderwerpen.

Gebouw Sociëteit Apeldoorn

In 1874 nam de welgestelde steenfabrikant H.C. van der Houven van Oordt het initiatief tot de aanleg van villagebied De Parken. De in 1849 opgerichte Sociëteit Apeldoorn greep hierop de gelegenheid aan om in dit gebied aan de Kerklaan een ruim perceel te verwerven. De Arnhemse architecten Van Gendt en Nieraad ontwierpen een nieuw gebouw, dat op 10 januari 1879 in gebruik werd genomen.

Door de jaren hebben verschillende verbouwingen de oorspronkelijke architectuur weliswaar aangetast, maar de karakteristieke opzet bleef behouden. Het gebouw is nog altijd als sociëteitsgebouw in gebruik en bij een geplande renovatie zal een veelzijdiger gebruik gecombineerd worden met een versterking van de historische karakteristiek.

Gebouw Sociëteit Apeldoorn
Detail winkelpui Oosterstraat 24
Oosterstraat 24 Groningen

Deze fraaie winkelpui werd in 1926 geplaatst in dit grotendeels in 1846 tot stand gekomen pand. Op dat moment werden een winkel en naastgelegen pakhuis met één bovenwoning verbouwd tot twee winkels met woningen en twee aparte bovenwoningen naar een ontwerp van architect Tonnis Holthuis. Ook werden grotendeels nieuwe achterhuizen gebouwd.

De winkelpui werd rond 1970 verwijderd en ook de winkels ondergingen veel veranderingen. In de bovenwoningen en de achterhuizen bleven diverse onderdelen uit zowel 1846 als 1926 bewaard, zodat hier nog goed de vroegere sfeer kan worden geproefd.

Foto: A.J. van der Wal, Collectie Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed, objectnummer 109.903

Sphinx Fabriekscomplex te Maastricht

Het grote fabriekscomplex van Koninklijke Sphinx, aan de rand van de Maastrichtse binnenstad, verloor in 2010 haar functie. Koninklijke Sphinx werd in 1834 opgericht als stoomglas- en aardewerkfabriek door de Maastrichtse industrieel Petrus Regout.

Sinds 1879 werd de Egyptische sfinx als beeldmerk gebruikt en in 1899 werd de naam Sphinx gehanteerd. In de 20ste eeuw vonden verschillende fusies plaats en in 1959 werd het predicaat ‘koninklijk’ verleend. Inmiddels is het bedrijf overgenomen en is de productie naar Zweden verplaatst.

Binnen het project Belvédère werkt de gemeente Maastricht aan de herbestemming van dit indrukwekkende complex. Het bouwhistorisch onderzoek brengt alle aanwezige cultuurhistorische waarden in kaart.

Sphinx-Maastricht
Diaconiehuis Koog aan de Zaan

Tot 1860 werden wezen binnen de kerkgemeente opgevangen op kosten van de diaconie. Door hen gezamenlijk te huisvesten en te onderrichten hoopte men op termijn kosten te besparen. Na het verkrijgen van een anonieme donatie van zeshonderd gulden in 1854 en verdere fondsenwerving werd in 1857 een prijsvraag uitgeschreven. Die werd gewonnen door architect Verschoor uit Den Haag. Het uiteindelijke plan werd echter gemaakt door stadsarchitect L.J. Immink. De eerste steen werd gelegd op 17 juni 1860, de feestelijke opening vond plaats op 14 januari 1862.

In het pand werden vanaf het begin naast wezen ook arme ouderen gehuisvest. Vanaf 1916 waren dit alleen nog ouderen. In 1950 en 1970 vonden ingrijpende verbouwingen plaats.

Vanaf 1971 heette het pand ‘De Kogge’. Omstreeks 1990 vertrokken de laatste bewoners en werd het gebouw verkocht en omgevormd tot hotel. Vervolgens werd het gebouw in 1998 tijdelijk in gebruik genomen voor de opvang van asielzoekers.

Hoewel het interieur bij alle verbouwingen sterk werd gewijzigd, bleef het exterieur vrij goed behouden. De landelijke omgeving, zoals op bovenstaande briefkaart omstreeks 1900 nog zichtbaar, is echter drastisch gewijzigd.

De Kogge staat nu aan de vooravond van een restauratie en herbestemming, waarbij ook op het perceel bebouwing is gepland. Middels een bouwhistorische verkenning en waardestelling zijn de bouw- en cultuurhistorische waarden van het gebouw en het terrein in kaart gebracht.


Raadhuis Weert
Voormalig Raadhuis Weert

In het voormalige Raadhuis van Weert is sinds 1982 Museum Jacob van Horne gevestigd. 

Hoewel het gebouw uit het midden van de 16de eeuw dateert is dat door ingrijpende verbouwingen in 1826 en 1913 alleen in de kelders en aan de linker zijgevel nog goed herkenbaar. Voor de overige delen is zowel binnen als buiten alleen de fase uit 1913 in neorenaissancestijl , naar ontwerp van architect Theodorus Joannes, (Joseph) Rouleau (1887-1961) herkenbaar.  

In opdracht van de gemeente Weert en in samenwerking met het museum is een Bouwhistorische Verkenning uitgevoerd voorafgaand aan de grote renovatie van het museum. 

TAC gebouw / Philips kantoorgebouw Eindhoven

Dit kantoorgebouw werd in 1930 gebouwd voor de N.V. Philips Gloeilampenfabriek. Toen het hoofdkantoor van Philips in 1942 bij een bombardement werd getroffen werd de directie in dit gebouw gehuisvest. Hiervoor werd een nieuwe hoofdentree gecreëerd en werden kantoren opgewaardeerd. Vanaf ca. 1972 was hier ook de Philips Personeelswinkel gehuisvest en van 1995 tot 2002 was het Van Abbemuseum tijdelijk in het gebouw gevestigd. Sinds 2002 biedt het onderdak aan het Temporary Art Centre (TAC). Het gebouw ligt binnen het Emmasingelkwadrant, een gebied dat sterk in ontwikkeling is. Het daarom van belang de cultuurhistorische waarden van dit gebouw goed in kaart te brengen.

TAC gebouw Eindhoven
Boerderijcomplex Scholten
Boerderijen Landgoed Velhorst

Deze twee boerderijen bevinden zich op het landgoed Velhorst bij Lochem. Van boerderijcomplex Nieboer dateren de gebinten mogelijk uit de 17de eeuw, maar de huidige opzet ontstond grotendeels in de 18de eeuw, toen de boerderij versteend werd. Van boerderijcomplex Scholten ligt de oorsprong zelfs in de Middeleeuwen, al dateren ook hier de oudste, nog aanwezige delen vermoedelijk uit de 17de eeuw. Bij de verzorgd uitgevoerde boerderijen bevinden zich diverse bijgebouwen, waarvan een deel historisch. Ook zijn enkele jongere, maar wel in bijpassende stijl gebouwde schuren aanwezig.

Jachtslot Mookerheide

In opdracht van Jan Jacob Luden werd in 1902 begonnen met de bouw van een jachthuis op een nieuw gesticht landgoed van 145 ha. Naar ontwerp van de Nijmeegse architecten Oscar en Henri Leeuw werd een huis gebouwd dat was voorzien van alle denkbare luxe, met onder meer een huistelefooninstallatie, een eigen elektriciteitsvoorziening en warm- en koud stromend water. Al in 1910 werd het huis verkocht aan Anthonie Vroeg, die het vervolgens in 1947 verkocht aan de Zusters van Sint Dominicus van Bethanië t.b.v. een gebruik als meisjesinternaat. Sinds 1985 was in het jachtslot een hotel-restaurant gevestigd.

Jachtslot Mookerheide overzicht trappenhuis
Arnhem Parkstraatkerk interieur
Parkstraatkerk Arnhem

De Arnhemse Parkstraatkerk werd in 1926 gebouwd in opdracht van de Vereeniging van Vrijzinnig Hervormden. De Arnhemse architecten H.B. van Broekhuizen en G. Feenstra ontwierpen een “Kerk en Vereenigingsgebouw” in de stijl van de Haagse School. In 1959 werd de kerk uitgebreid met twee zalen. In 2001 werd het toen behoorlijk aangetaste interieur weer deels teruggebracht in oorspronkelijke staat. Vanwege het geleidelijk veranderde gebruik van het monumentale gebouw worden nu mogelijkheden gezocht voor aanpassingen met behoud van het cultuurhistorische waarden.

Bouwhistorisch onderzoek De Hallen Haarlem

In opdracht van museum De Hallen is een bouwhistorische verkenning uitgevoerd van de Haarlemse Vleeshal. Dit markante gebouw in Hollandse renaissancestijl kwam in 1604 gereed naar ontwerp van Stadsmetselmeester Lieven de Key.

Tot het complex, dat in gebruik is bij De Hallen, behoren naast de Vleeshal ook het 17de-eeuwse Vischhuisje en de Verweyhal.

De Verweyhal werd in 1880 gebouwd als sociëteitsgebouw van de herensociëteit ‘Trou moet Blycken’. In 1924 werd het gebouw tot bankgebouw voor de Spaarnebank verbouwd en sinds 1992 maakt ook dit gebouw deel uit van De Hallen Haarlem, museum voor moderne en hedendaagse kunst.

De Hallen Haarlem
Keuken-Noord-Akendam
Boerderij Noord Akendam

De boerderij Noord Akendam ligt aan de rand van de Hekslootpolder in Haarlem en heeft een vermoedelijk 17de-eeuwse kern. De boerderij vormt een opmerkelijk overgangstype tussen de Noord-Hollandse stolpboerderijen en de Zuid-Hollandse langhuisboerderijen. Bij deze boerderij is naast een 18de-eeuwse fase vooral een zeer ingrijpende verbouwing en uitbreiding uit de 19de eeuw herkenbaar.

Helaas verkeert het complex al jaren in een zeer slechte conditie en is het bedrijfsgedeelte inmiddels grotendeels ingestort. Ook aan het woongedeelte is al veel schade ontstaan. Het is dan ook van groot belang dat op korte termijn met een restauratie van dit bijzondere complex kan worden begonnen. Hopelijk met behoud van de zeker ook nog ruimschoots aanwezige cultuurhistorische waarden.

Leerlooierij Riel

Nadat een deel van het terrein van de bestaande leerlooierij van de familie Vermeulen was afgesplitst, werd op het afgesplitste deel van het terrein omstreeks 1895 een nieuwe leerlooierij gebouwd. In 1898 werd ook nog een woning bijgebouwd, zodat nu twee broers Vermeulen hier hun eigen leerlooierij hadden. 

De nieuwe leerlooierij verloor vermoedelijk al in de jaren twintig zijn functie en was daarna als werkplaats en berging in gebruik. Ook is het gebouw nog deels bewoond geweest. Inmiddels heeft een nieuwe eigenaar het plan opgevat om dit markante rijksmonument te herstellen en een nieuwe functie te geven.


Leerlooierij Riel
Linkedin
Pinterest
Twitter
Flickr